Agak menyayat hati bile nengok kawan2 berduka hari nie...xtau mcm mane nak hiburkan kawan2 sedangkan hati cik sendiri pun berduka...hilang semua kata-kata semangat untuk kawan-kawan....Bila nengok air mata kawan-kawan...terkedu seketika..xmampu cik nak kacau mereka hari ni apatah lagi nak usik...cik sendiri lemah semangat...cik sendiri xmampu nak kacau orang....kenape jadi mcm ni?..jangan mcm ni sahabat2 semua..dia xsuke kita mcm nie.....xmo sedey2 mcm ni kawan......tapi.....air mata ni xleh berhenti kuar...
bile nengok kak nani nangis, hati cik pun sayu nengok die mcm 2..ape yang patut cik wat untuk kawan2...cik xmampu hari ni usik...cik xmampu...maafkan cik kawan2....cik pun sedey gak .. nengok kak rina yang pagi2 biasanya ketawa tp hr ni tiada ketawa..tiada usik mengusik...huhuhuhu kenape?....kenape?....... sebab kehilangan satu permata yang berharga..yang tiada nilainya...iaitu sahabat...sahabat yang rapat..sahabat yang pergi jauh..jauh sangat2...yang takkan jumpe lagi..ooooo sayunye hati nie...apa nak dibuat dengan hati nie....aper yang perlu dilakukan dengan hati ini pada hari ni..hr ni hati kami semua dihiris begitu banyak...
ya allah
kuatkanlah hati kawan2ku ini ya allah
tabahkan lah hati mereka ya allah
jadikanlah mereka kuat semangat ya allah..
jangan biarkan mereka dalam keadaan bersedih ya allah
kawan-kawan
janganlah mcm ni.....jangan bersedih lagi....
cik xsampai hati nengok u all mcm nie....
jangan menangis lagi kawan-kawan....
cik xmampu nk nengok u all mcm gini..
cik xmampu....cik xtau nak wat pe supaya u all ceria hari nie
sunyi je cik rase hari nie...mcm takder orang kat opis hr nie
mane gelak ketawa kite seperti hari2 yang berlalu
mana usik-mengusik kita seperti selalu....
mane kawan?....
semua hilang...hilang semua tue..bila salah seorang kawan kite pergi...
pergi jauh...jauh sangat2....jauh yang xkan kita temui die di dunia ini lagi...
rindu sangat pada die .....terlalu cepat die pegikan....tapi apakan daya...semua ini takdir.....
No comments:
Post a Comment